อิฐมอญ, อิฐแดง, อิฐดินเผา ทั้งสามคำนี้หมายถึงอิฐสำหรับใช้ในการก่อผนัง ผลิตจากดินเหนียว ขึ้นรูปตามแบบที่ต้องการ ตากให้แห้งแล้วเผาด้วยความร้อนสูงจนเปลี่ยนเป็นสีแดงส้ม แต่เดิมในขั้นตอนการขึ้นรูปจะนำดินเหนียวใส่ในแบบพิมพ์แล้วกดทับด้วยมือ ด้วยเหตุนี้จึงมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “อิฐมือ” ในประเทศไทยมีโรงงานอิฐประเภทนี้จำนวนมาก แต่ละโรงงานก็ทำอิฐตามแบบของตนเองมีขนาดเล็กบ้างใหญ่บ้าง ไม่เท่ากัน ด้วยเหตุนี้กระทรวงอุตสาหกรรมโดยสำนักงานมาตรฐานอุตสาหกรรมจึงได้กำหนดมาตรฐานในการผลิตอิฐขึ้นมา ได้แก่ มอก.77-2545 (อิฐก่อสร้างสามัญ) หมายถึงอิฐตันไม่มีรูหรือโพรงแต่อาจมีร่องเพื่อช่วยในการยึดจับปูน และ มอก.153-2540 (อิฐกลวงก่อแผงไม่รับน้ำหนัก) หมายถึงอิฐชนิดที่มีรูหรือโพรง
ทั้งนี้ส่วนใหญ่หรือเกือบทั้งหมดของอิฐมอก.จะผลิตด้วยเครื่องจักรเพื่อให้ได้ตามเกณฑ์ที่กระทรวงอุตสาหกรรมกำหนดทั้งในด้าน ขนาด ความต้านแรงอัดและการดูดกลืนน้ำ